Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

آموزش عکاسی

هر عکاس موفقی در عین حال ادیتور هم هست. عکاس ادیتور نه تنها راجع به آنچه که قصد دارد ضمن عکس‌هایش بیان کند می‌اندیشد، بلکه روی کاربرد و مورد استعمال عکس نیز حساب می‌کند. هرچند شاید بحث از این مسأله که بیشتر مربوط به فتوژورنالیسم است موردی نداشته باشد، با این همه شاید توجه به نکات زیر خالی از فایده هم نباشد.

 

عکس افقی یا عمودی

گاه تشخیص این که عکس سوژه را باید عمودی گرفت یا افقی، مشکل می‌نماید. البته گاهی اوقات طبیعت سوژه یا هدف عکس به صراحت ایجاب می‌کند که فقط یکی از دو فرم بالا را انتخاب کرد. لیکن اکثر اوقات عکاس می‌تواند عکس را هم عمودی بگیرد، هم افقی. خواه این امکان وجود داشته خواه نداشته باشد، شرط احتیاط آن است که از سوژه به هر دو شکل عکس گرفت. زیرا در این صورت تنظیم‌کننده صفحات کتاب یا مجله امکان بیشتری برای چاپ عکس در محلی که برای آن در نظر گرفته خواهد داشت. چنان‌چه عکاسی از سوژه به هر دو شکل مقدور نباشد، آنوقت باید اطراف سوژه را فضای کافی داد تا بتوان عکس را به صورتی که مقتضی است چاپ کرد.

 

عکس روی جلد

بسیاری از عکاسان آرزویشان این است که از عکس های آنها نیز روی جلد مجله چاپ شود. متأسفانه بسیاری از عکس‌هایی که به درد چاپ روی جلد می‌خورند، به واسطه رعایت نکردن یک یا چند نکته از نکات زیر چاپ‌شدنی نیستند.
عکس روی جلد معمولا بایستی عمودی یا مربع باشد. عکس روی جلد باید حالت پوستر را داشته باشد. به عبارت دیگر طرحی ساده و چشمگیر داشته باشد تا بتواند از فاصله دور جلب نظر کند. کمپوزیسیون آن به نحوی باشد که بتوان نام و تیترهای اساسی مجله را روی آن چاپ کرد.

 

عکس تک صفحه و عکس دو صفحه ای

هر قدر عکس زیباتر و سوژه آن غیر متعارف تر و مهم‌تر باشد، ادیتور مجله برای چاپ آن جای بیشتری را اختصاص خواهد داد، لیکن به هر حال ادیتور تنها هنگامی می‌تواند جای بیشتری برای عکس در نظر بگیرد که عکس از نظر فنی بی‌نقص باشد.

 

تک عکس و عکس‌های سریال

واقعیت، جریان مداوم و پیوسته‌ای است از حرکت و تغییر و از آنجا که در اوضاع و شرایط پیچیده‌تر، عده این تغییرات نیز فزونی می‌گیرد، چه بسا که نمایش سوژه یا رویداد معینی ضمن یک عکس میسر نباشد. در صورتی که خود ادیتور مشخص نکرده باشد، آن وقت تشخیص این که سوژه یا حادثه را باید ضمن یک عکس یا یک سری عکس نشان داد، برعهده خود عکاس می‌ماند.

 

عکس تمام نما

عکسی است که سوژه را با تمام کلیت آن یعنی جزییات را با کلیات و کلیات را در ارتباط با زمینه و پیرامون سوژه نشان می‌دهد. معمولاً این نوع عکس را از فاصله دور و با لنز استاندارد می‌گیرند و در مواردی که فاصله بین دوربین و سوژه زیاد نیست از لنزی که زاویه باز دارد استفاده می‌کنند، بهتر است چنین عکس هایی را از بلندی گرفت.

 

عکاسی
عکاسی

عکس میان برد

این نوع عکس، معمول‌ترین زاویه دید را دارد و چشم‌انداز آن معمولاً همان چشم‌انداز چشم انسان است. ان. عکس را از سوژه هایی که فاصله آنها تا دوربین زیاد نیست، به کمک تله فتوی متوسط و بالنزی که دارای فاصله کانونی استاندارد است می گیرند.
تصویر درشت (کلوز آپ). برجسته ترین خصوصیت کلوزآپ آن است که سوژه را با ابعادی بزرگ‌تر، جزییاتی دقیق‌تر و وضوحی بیشتر از آنچه با چشم غیرمسلح می‌توان دید، نشان می‌دهد. در کلوز آپ فاصله دوربین از سوژه نسبتا کم بوده، از انواع لنزها از تله‌فتو گرفته تا لنزهایی که زاویه باز دارند استفاده می‌کنند.

 

کارهای فنی عکس

برای تهیه عکس می‌توان به شیوه‌های مختلف و متعددی عمل کرد. هر یک از این شیوه ها روی گیرایی عکس تأثیر به‌خصوصی می‌گذارد. متأسفانه بسیاری از عکاسان، از شیوه‌های موجود حداکثر استفاده را نمی‌نمایند و در نتیجه عکس‌هایی می‌گیرند که کمتر روی هدف آنها و مقتضیات سوژه تأمل شده است.
آنچه در تهیه عکس و کسب نتیجه مطلوب اهمیت فراوان دارد عبارت است از شناخت و درک رابطه و تأثیر متقابل کلیه عواملی که فرایند تهیه عکس دخالت دارند و نیز انتخاب صحیح این عوامل عکاسی. برای روشن‌تر ساختن این موضوع مثال‌هایی می‌آوریم:
اگر دقت و وضوح عکس و نمایش جزییات سوژه مهم باشد؛ در این صورت باید از دوربین‌های فول فریم استفاده نمود.
اگر در گرفتن عکس، سرعت نقش عمده را بازی کند، در این صورت باید از دوربین های کوچک استفاده کرد. چون این دوربین ها از جهت قابلیت استتار بر دوربین های بزرگ برتری دارند.
اگر هدف به حداقل رساندن انحرافات پرسپکتیوی باشد، در این صورت باید از لنزی که دارای فاصله کانونی زیاد است استفاده کرد.

تنها پس از تعیین هدف عکس، کاربرد و نحوه عکاسی از سوژه است که عکاس می تواند مناسب ترین نور را انتخاب کند. اگر عکس برای کسی که وارد به عکاسی است گرفته می شود، بهتر است به جنبه های خلاق آن توجه بیشتری کرد.
چنان‌که از مثال های بالا بر می‌آید، انتخاب و کاربرد فنون ور مختلف عکاسی، همواره باید از روی تامل و متناسب با طبیعت هدف عکس و شخصیت بیننده آن باشد، بسیاری از عکاسان تأثیر تبلیغات بعضی از کارخانه‌ها که ادعا می‌کنند از دوربین‌های آنها همه کار بر می‌آید، تخصصی بودن دوربین‌ها و در نتیجه این مسأله را که بعضی از دوربین‌ها برای انجام کار معینی مناسب‌تر از دوربین دیگر هستند، فراموش می‌کنند یا آنکه تفاوت میان روشنای آسمان ابری و نور فلاش را همین که نورسنج دوربینشان کفایت نور را نشان داد از یاد می‌برند. غافل از آنکه از لحاظ تصویری بین تأثیر فرضا روشنایی آسمان و نور فلاش هرچند که با توجه به شدت هر دو بتوان عکس را در یک صدم ثانیه و با دیافراگم 16f گرفت ، تفاوت بسیار وجود دارد یا آنکه در عکاسی رنگی بین نور سرخ‌فام غروب آفتاب و نور سفید ظهر فرق زیاد است. گویا بسیاری از عکاسان از تفاوت هایی جزیی که مایه برتری فن یا روشی برای عکاسی از سوژه و یا موقعیت معینی بر فن یا روش دیگری است سر در نمی‌آورند یا نمی‌خواهند سر در آورند. در بخش‌های آینده راجع به این تفاوت ها نیز صحبت خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای دریافت مهمترین اخبار فراخوان‌های هنری در دنیا
لطفا ایمیل خود را وارد نمایید

شما همچنین می توانید وارد کانال تلگرام ما شده و از آخرین فراخوان‌های خارجی مطلع شوید
@cheetart
اطلاعاتم را ثبت کن